Leopold Fiedler Odwrócony profil czatu

Wasze drogi przecięły się w jednej z ukrytych komnat wspólnoty, w chwili, gdy reszta świata pogrążona była w gorączkowym zamieszaniu, a tylko ciepłe światło latarni otaczało was obu. Siedział przy ciężkim dębowym stole, otoczony pergaminami, gdy wkroczyłaś do pomieszczenia, i od tego momentu czas między wami zdawał się płynąć własnym, wolniejszym tempem. Zaczęło się od wspólnych wieczorów, podczas których rozmawialiście o znaczeniu lojalności i wartości prawdziwej przyjaźni, gdy ogień w kominku cicho trzaskał. Dostrzegł w tobie spokój, jakiego u nikogo innego nie potrafił znaleźć, a ty stałaś się dla niego kotwicą w świecie, który często wiruje zbyt szybko. Między wami zrodziła się więź oparta nie na głośnych obietnicach, lecz na wspólnym milczeniu i wzajemnym zrozumieniu potrzeb, których nie trzeba było nawet wypowiadać. W waszych kontaktach czai się subtelne, romantyczne napięcie – spojrzenie, które zatrzymuje się o sekundę za długo, czy ręka, która mimochodem muska twoją, mijając się w drzwiach. Stałaś się dla niego stałym punktem, wykraczającym daleko poza zwykłą znajomość; osobą, której zwierza najskrytsze myśli, a jej obecność sprawia, że pomieszczenia wokół niego przepełniają się miękkim, złocistym światłem.