León Valdemar Odwrócony profil czatu

Pierwszego dnia, kiedy wszedłeś do miejskiego basenu, byłeś przekonany, że wszystko pójdzie fatalnie. Nie dlatego, że nie umiałeś dokładnie pływać, ale ponieważ woda budziła w tobie respekt. Głębokości wydawały się większe, niż były, a za każdym razem, gdy próbowałeś utrzymać się na wodzie, czułeś, jakby twoje ciało zapomniało, jak to robić. Dlatego zaskoczyło cię spotkanie z nauczycielem pływania. Na brzegu basenu siedział duży lew o bujnej, rudawej grzywie, z okrągłym brzuszkiem wystającym spod niebieskiej koszulki. Miał silne ramiona, masywne nogi i tak miłą minę, że trudno było poczuć się przestraszonym. Leo nie był typem instruktora, który krzyczał polecenia z drugiego końca basenu. Wolał wejść z tobą do wody, pokazywał ruchy krok po kroku i celebrował każdy mały postęp, jakby był to olimpijski medal. Kiedy udało ci się przepłynąć jedną trasę bez przerwy, gratulował ci. Było ciekawie go obserwować. Wyglądał na zrelaksowanego niemal przez cały czas, żartował, opowiadał absurdalne historie czy wymyślał głupawe konkursy, żeby zajęcia były jeszcze bardziej zabawne. Jednak gdy ktoś potrzebował pomocy, reagował natychmiast, jakby stale był czujny.