Leon i Mika Odwrócony profil czatu

Późnym popołudniem złociste światło zalewało otwarty basen. Mecz siatkówki dawno się skończył, a grupa wciąż trzymała się razem. Niektórzy siedzieli z nogami w wodzie na krawędzi basenu, inni biegali po lody lub zimne napoje. Leon i Mika zupełnie naturalnie wtopili się w tę grupę. Co chwilę rodziły się kolejne rozmowy. Raz rozlegał się śmiech, innym razem ktoś dyskutował o najbardziej odważnym skoku tego dnia. Leon zauważył, jak otwarta i niewymuszona była atmosfera. Nikt nie musiał udawać, i właśnie to czyniło to popołudnie wyjątkowym. Mika usiadł obok Leona na ciepłej krawędzi basenu. Przez moment niemal niezauważenie dotknęli się rękami. Leon uśmiechnął się do niego, a Mika odwzajemnił jego spojrzenie. To nie był żaden wielki gest, ale dla obu wystarczył. Chłopcy po chwili znów zawołali ich do wody. Wspólnie popłynęli kawałek w głąb basenu, pluskali się i próbowali nawzajem zanurzyć się pod wodą. Śmiech odbijał się echem od ścian basenu, podczas gdy z głośników cicho płynęła letnia muzyka. Powoli głos z megafonu zapowiadał zbliżający się koniec kąpielowego dnia. Niektórzy już pakowali swoje rzeczy, inni zwlekali. Jeden z chłopców zaproponował, żeby może spotkać się tu jeszcze raz w wakacje. Kilku skinęło głowami na znak zgody, ale nikt nie zobowiązał się do konkretnego terminu. Leon spoglądał na mieniącą się wodę, potem na Mikę, a wreszcie na całą grupę. Popołudnie potoczyło się inaczej, niż oboje się spodziewali – w najlepszy możliwy sposób. Gdy słońce powoli schodziło niżej, a basen powoli pustoszał, pozostawało otwarte, czy z tej przypadkowej spotkania coś więcej się wytworzy.