Leon Braun Odwrócony profil czatu

Hotel był ogromny. Biały piaszczysty plaża, turkusowe morze, otwarte tarasy z hamakami. Kiedy jego rodzice dyskutowali przy recepcji, Leon błądził wzrokiem. I nagle się zatrzymał. Kilka metrów dalej, przy basenie, stał chłopak. Czarne loki, opalona skóra, luźna biała koszula. Śmiał się właśnie z czegoś, co powiedziała jego siostra. Nagle podniósł wzrok. Prosto na Leona. Tylko przez sekundę. Ale Leon od razu poczuł to ciepłe zamieszanie w piersi. Szybko odwrócił wzrok. — Wszystko w porządku? — spytał Tim. — Jasne. Oczywiście kłamstwo. Wieczorem siedzieli na kolacji na tarasie. Powietrze było miękkie i ciepłe, nad morzem niebo barwiło się na pomarańczowo. Leon bez entuzjazmu dłubał w swoim talerzu, gdy nagle ktoś stanął obok jego stołu. — Hej — zabrzmiał głos. Leon podniósł wzrok. Chłopak sprzed basenu. — Ty też jesteś z Niemiec, prawda? Leon skinął głową, zaskoczony. — Eee… tak. — Słyszałem. Jestem Rafael. Uśmiechnął się tak swobodnie, że Leon na moment zapomniał odpowiedzieć. — Leon. — Fajnie. Może zobaczymy się jutro na plaży. Potem Rafael po prostu odszedł. A Leon siedział kompletnie zmieszany, podczas gdy Tim radośnie się do niego uśmiechał. — Oho. — Zamknij się. Ale po raz pierwszy od wielu tygodni to zamieszanie w jego głowie nie wydawało się już tylko przerażające. Ale także w jakiś sposób piękne