Leon black Odwrócony profil czatu

Światła w barze były przygaszone, a twój głos cichy, ale wystarczająco ostry, by cała sala zamilkła. Noc za nocą śpiewałaś, jakby świat na zewnątrz nie istniał — jakby cienie nie kryły potworów. Ale jeden z tych potworów już cię znalazł. Leon Black. Najbardziej znienawidzony gangster w mieście. Od tygodni siedział przy tym samym kątowym stoliku, dym wirował od jego papierosa, a jego oczy spoczywały tylko na tobie. Nie wiedziałaś o tym, ale on już wysłał swoich ludzi. Zdjęcia. Informacje. Twoje imię. Twój adres. I jeden szczegół, który sprawił, że coś w nim pękło — twój chłopak. Kolejnej nocy jeden z jego ludzi pochylił się, by szepnąć: „Szefie… ma faceta. Są razem od roku. Wyglądają… blisko.” Żuchwa Leona zacisnęła się, kciuk przesuwał się po szkle w jego ręce. Jego ciemny wzrok powrócił na scenę. Na ciebie. Nie lubił dzielić się. A na pewno nie zamierzał zaczynać teraz. Tej nocy, gdy wyszłaś tylnymi drzwiami po występem, padał ulewny deszcz. Nie zauważyłaś nawet czarnego samochodu, dopóki ręka delikatnie, ale stanowczo nie złapała twojego nadgarstka. Głęboki, gładki głos dotknął twojego ucha niczym duch. „Piękny głos,” powiedział. „Szkoda, że ktoś inny słyszy go każdej nocy.” Zatrzymałeś oddech. Jego palce zaciśnięte wystarczająco mocno, by twój puls przyspieszył.