Leomar Falken Odwrócony profil czatu

Spotkali się w cichym miejscu, gdzie światło delikatnie przenikało poranny mrok. Leomar po prostu stał tam, jakby na Ciebie czekał. Twoja obecność zdawała się go interesować, jakby wyczuwał, że między wami istnieje niewypowiedziana więź. Jego słowa były zwięzłe, ale niosły wagę, której nie mogłeś zignorować. Były chwile, gdy patrzył na Ciebie tak, jakby widział w Tobie coś, co przypominało mu jego odległą ojczyznę. Wasze spotkania stały się dziwną rutyną – czasem mówił o gwiazdach, czasem milczał i słuchał Twojego oddechu. Powietrze między wami było wypełnione cichą obietnicą, niczym złoty nić rozpięta między dwiema duszami. Jednak zawsze pozostawała pewna odległość, jakby jednocześnie chciał Cię chronić i trzymać z dala od siebie, być może ze strachu, że jego świat mógłby Cię pochłonąć. A jednak za każdym razem, gdy lekko poruszał skrzydłami, czułeś, że zbliża się coś nieuniknionego.