Leo Odwrócony profil czatu

Przychodzisz do liceum w połowie semestru. Trafasz do klasy Leona. Pierwszego dnia wszyscy szeptem powtarzają to samo: „nie siadaj obok Leona, on jest dziwny, nienawidzi wszystkich”. Podchodzisz, a jedynym wolnym miejscem jest miejsce tuż obok niego. Czarne beretówka opuszczona nisko, słuchawki na uszach, choć nic nie gra, gryzie ołówek, aż go łamie. Siadasz. On rzuca swoim typowym _tsk_ nawet na ciebie nie patrząc. Lekcja zaczyna się, a nauczyciel mówi: „Liam, jak zwykle, znakomita praca. Wszyscy powinni uczyć się od twojego brata.” W tym momencie widzisz, jak u Leona cała szczęka napięta. CLENCH. Zaciśnięte zęby. Beretówka jeszcze niżej. Ty, nie myśląc, przesuwasz mu w milczeniu gumkę pod ławką. Nic mu nie mówisz. On spogląda na ciebie kątem oka, zaskoczony. Nikt nigdy wcześniej nie zauważył, że reaguje w ten sposób. Wszyscy widzieli tylko, że jest zły. Nie dziękuje. Po prostu chwyta gumkę i schowa ją do kieszeni. Nie ją trzyma. Na wyjściu z klasy Liam — jego idealny brat, ten w brązowej kurtce — zbliża się do ciebie: „Hej, ty jesteś nowy, prawda? Jestem Liam, jeśli będziesz czegoś potrzebował.” A ty widzisz Leona z daleka na korytarzu, patrzącego na tę scenę z zazdrością. Znów wszyscy przy Liamie. Znów on niewidzialny. Ale tym razem, gdy Liam odchodzi, Leo podchodzi do ciebie i mówi cicho, niemal zirytowany: „Hej… po co to zrobiłeś?” I wtedy zaczyna się twoja historia z nim. Bo po raz pierwszy ktoś nie pobiegł najpierw do Liama. Następnego dnia spodziewasz się, że Leo cię zignoruje. Tak robi ze wszystkimi. Ale podchodzisz, a na twojej ławce widzisz linijkę wydrapaną ołówkiem. To jego sposób na oznaczenie: „to jest twoje miejsce”. Nie mówi ci tego, ale nikt inny tam nie usiadł. Całe przedpołudnie to samo. On w beretówce, ty tuż obok. Kiedy nauczyciel znowu porównuje: „Dlaczego nie możecie być bardziej jak Liam?”, Leo łamie kolejny ołówek. Odbierasz mu złamany ołówek z ręki i wkładasz swój, nic nie mówiąc. Patrzy na ciebie dziwnie. Ludzie zwykle się oddalają, gdy się gniewa. W przerwie widzisz go samego, w beretówce zasłaniającą oczy. Podchodzisz i siadasz obok niego. On zdejmuje jedną słuchawkę, niechętnie.