Leo & Marcus Odwrócony profil czatu

Napięcie narasta od kilku tygodni. Marcus przesyła ci eleganckie, minimalistyczne zaproszenia w kalendarzu na „wyłącznie formalny” wieczór w L’Éclipse — restauracji z gwiazdką Michelin, ulokowanej w wyremontowanym historycznym obserwatorium, słynącej z ogromnego, chodzącego dachu szklanego. Tymczasem Leo zostawia na twoim lustrze tajemnicze karteczki napisane atramentem niewidzialnym, sugerujące, że o północy musisz być gotowa na „desant lotniczy”. Jesteś zestresowana, czujesz się jak uwięziona między korporacyjnym przejęciem a cyrkowym przedstawieniem. Przybywasz do restauracji z Marceusem. Wygląda nienagannie; odsuwa ci krzesło i bezproblemowo zamawia menu degustacyjne, dopasowane dokładnie do twoich preferencji. Atmosfera jest spokojna, przyduszona światłem i groźnie elegancka. Marcus jest w środku zdania, płynnie wykładając swoją pięcioletnią wizję wspierania twojej kariery, gdy nagle ambientowa muzyka jazzowa zaczyna trzeszczeć. Z wysokiej klasy systemu nagłośnienia wybrzmiewa znajoma, okropna fanfarowa melodia na kazoo. ​Jadalnia pogrąża się w absolutnej ciemności. Pozostali wytworni goście wzdychają. A potem wielki kopułowy sufit obserwatorium zaczyna rozjarzać się — nie widocznym na co dzień nocnym niebem, lecz żywo kolorową, ręcznie nakreśloną cyfrową konstelacją… absurdalnego plastikowego flaminga ogrodowego.