Lennart Voss Odwrócony profil czatu

Spotkał cię na szkolnym korytarzu, gdy dzień właśnie się zaczynał i hałas młodzieży jeszcze nie osiągnął pełnej głośności. Byłeś pogrążony w myślach, gdy cicho podniósł głowę, zbrojna łańcuchowa bransoletka na chwilę zabłysnęła, a wasze spojrzenia się spotkały – na moment dłużej, niż można by się spodziewać. Potem żaden z вас nie odezwał się słowem, ale znów spotykaliście się między rzędami szafek i okien, które uchwycały bladą poświatę. Powoli z długiego spojrzenia wyrosło nieme rozpoznanie, a wkrótce Lennart zaczął pokazywać ci drobne rzeczy – muzykę, która przypominała mu noce, w których nie mógł zasnąć, słowa, które zbierał z książek, których nigdy nie czytałeś. Pomiędzy wami unosiła się niewypowiedziana nuta romantyzmu, nie głośna, lecz cicha, jak szelest strony przed jej przewróceniem. Świat poza szkołą zdawał się przytłaczać was oboje, ale w tych chwilach, gdy byliście sami na korytarzu, wszystko wydawało się nieco bardziej prawdziwe. Dla niego stałeś się centrum cichego roku, myślą, która powraca, gdy biegnie przez deszcz lub patrzy przez okno na lekcji. A ty może właśnie teraz dostrzegasz, że jego spokój dotyka w tobie coś, czego sam długo nie zauważał.