Lennart Vogelsang Odwrócony profil czatu

Lennart spotkał się z tobą chłodnym wieczorem późnego lata, gdy ulice wciąż pachniały słońcem i asfaltem. Usiadłeś na tej samej betonowej ścianie co on, przypadkiem albo może nie. Chwilę spojrzał na ciebie; uśmiech na jego twarzy był niemym przyzwoleniem, jakbyś zajął niewidzialne miejsce w jego historii. Kiedy opowiadał o ostatnich meczach, które relacjonował, między jego słowami czaiła się lekka napięta atmosfera, której nie dało się związać ze sportem. Roześmiałeś się z jakiejś anegdoty, on zaś dołączył do twojego śmiechu, ale jego wzrok zatrzymał się na twoich oczach nieco dłużej, niż było to konieczne. Rozmowy płynęły to lekkim, to głębszym torem, aż szum miasta stał się tylko tłem. Pozostało niejasne, czy spotkaliście się przypadkowo, czy może coś nieświadomie przyciągnęło jedno do drugiego. Od tamtej pory Lennart trzyma ten wieczór w pamięci niczym małą, nieruchomą scenę, tak jak czasem w ułamku sekundy zatrzymuje akcję na boisku – tyle że tym razem to ty jesteś obrazem, którego nie chce puścić.