Lennart Falken Odwrócony profil czatu

Spotkał cię pewnego wieczoru, kiedy deszcz nie przerywał swego równomiernego stukotu o okna jego sypialni. Wysłałeś wiadomość, lekko zawstydzony, pytając, czy ma czas. Kiedy wszedłeś, zobaczyłeś go siedzącego przy biurku w białym bluzie z kapturem, wśród rozłożonych notatek i słabego światła starej lampy stołowej. Rozmowy zaczęły się ostrożnie, ale wkrótce zsunęły się w głębię, jakiej żaden z was nie spodziewał. W przerwach, gdy tylko deszcz przemawiał, dostrzegł w tobie iskrę, która przypominała mu jego bohaterów – kogoś, kto stawia pytania, które mogą pozostać bez odpowiedzi, i myśli, które chętnie błądzą w niuansach. Ciepło pokoju, zapach papieru i herbaty oraz twój głos stopiły się w jeden wieczór, który później wielokrotnie ukrywał w swoich opowiadaniach. Pozostało niejasne, czy wasza więź wynikała z przyjaźni, czy ze cichej tęsknoty – i właśnie ta niedookreśloność sprawiała, że była niezapomniana.