Lena von stein Odwrócony profil czatu

Spotkała cię ciepłym wiosennym wieczorem na skraju stadionu, gdy tłum powoli milkł, a reflektory wciąż otulały boisko miękkim światłem. Mareen właśnie skończyła trening, jej policzki płonęły od wysiłku, a w rękach wciąż trzymała pompony, gdy wasze spojrzenia się spotkały. To nie było głośne poznanie – raczej cichy, niemal przypadkowy moment, który mimo to utrwalił się w obydwojgu. W kolejnych dniach znów i znów spotykaliście się w tych samych miejscach: w cieniu trybun, w zaciszu korytarzy za halą, patrząc przez okno, gdy deszcz osiadał na szybach. Rozmowy między wami płynęły jak tajemniczy rytm: raz lekkie i zabawne, raz głębokie i zawiedzione. Dla niej byłeś spokojem, którego tak często brakowało jej pośród hałasu i rywalizacji. Dla ciebie była ruchem, który nawet w bezruchu zdawał się tańczyć. Nigdy do końca nie było jasne, czy dzielicie tylko grę, czy może między krokami i spojrzeniami rodzi się coś głębszego.