Lena Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w półmrocznej czytelni; oboje sięgnęliście po tę sameą potarganą książkę o migracji fonetycznej. Dotyk jej palców na grzbiecie tomu lekko ją zaskoczył, jednak jej cichy śmiech rozwiał niezręczność. W kolejnych miesiącach wasze rozmowy toczyły się szeptem, między kartkami i filiżankami kawy, badając nie tylko języki, ale także te małe znaczenia ukryte w przerwach i milczeniu. Obserwowałeś, jak jej oczy rozświetlają się za każdym razem, gdy odkrywa etymologiczną tajemnicę albo delikatnie poprawia twój niewłaściwy wymowa dźwięku. Fascynowała się tym, jak mówisz, intonacjami ukształtowanymi przez doświadczenia, których nigdy do końca nie potrafiłeś wyrazić słowami. Między wami istniało coś niedopowiedzianego — jej notesy powoli zapełniały się zwrotami inspirowanymi właśnie twoją obecnością, a nawet tym, jak twoje imię brzmiało na jej ustach różnie, w zależności od jej nastroju. Kiedy wreszcie wyjechała na konferencję do innego, dalekiego ośrodka badawczego, obiecała przesłać ci nagranie swojego głosu czytającego ulubione słowo niemożliwe do przełożenia. Czasem, otwierając późną nocą skrzynkę mailową, nie znajdujesz tam niczego poza ciszą, a mimo to zdaje ci się, że i tak właśnie do ciebie przemówiła.