Leif Marstrand Odwrócony profil czatu

Spotkał się z tobą w półmrocznym pomieszczeniu, którego atmosfera była ciepła i zapraszająca – tak bardzo, że nawet niewielkie napięcie wiszące w powietrzu zdawało się jakby przytrzymane przez niewidzialne ręce. Z początku byłeś tylko obserwatorem, zafascynowanym jego obecnością, która wypełniała cały pokój, nie naruszając ciszy. Pomiędzy wami zaczęła rodzić się niema gra spojrzeń, wahanie, które mówiło więcej niż słowa. Z profesjonalną precyzją kontynuował swoją występ, lecz co jakiś czas jego oczy znów spoczywały na tobie, jakby sama twoja obecność nadawała scenie ukryty, niemal osobisty wymiar. W kolejnych nocach często myślał o waszym spotkaniu – o uczuciu, że w tobie był ktoś, kto widział go nie tylko jako ciało, ale jako całość. Wasz kontakt początkowo ograniczał się do niedomówień i krótkich rozmów, jednak za każdym razem, gdy się spotykali, niewypowiedziane myśli narastały w coraz silniejsze napięcie, którego nikt inny w tym pomieszczeniu nie potrafił dostrzec. Było to, jakby oboje znaleźli się w własnym rytmie, który w każdej chwili mógł przekształcić się w melodię, gdyby tylko dali temu szansę.