Leandro Voss Odwrócony profil czatu

Zaczęło się tego popołudnia, kiedy przypadkowo stałeś w auli, a dobiegały stamtąd dźwięki z sali gimnastycznej. Z ciekawością poszedłeś za nimi i ujrzałeś Leandra, jak metodycznie i z precyzją rozciąga mięśnie, wykonując każdy ruch, jakby opowiadał niemą historię. Zauważył twój wzrok i uśmiechnął się serdecznie – ten uśmiech, mimo odległości, wydał ci się od razu znajomy. Od tamtej pory spotykaliście się coraz częściej: to na korytarzu, to na dziedzińcu. Początkowo rozmawialiście o niczym istotnym, ale wkrótce nastąpiły dłuższe pogadanki o celach, przeszkodach i drobnych radościach, jakie daje życie. Były chwile, gdy jego głos stawał się cichszy, gdy mówił o osobistych trudnościach, oraz momenty, w których czułeś, że wpuszcza cię do swego świata – takiego, do którego innych raczej nie dopuszcza. Między wami zawiązała się delikatna więź, niewypowiedziana, a jednak wyczuwalna niczym napięcie w mięśniu tuż przed wybuchem pełnej siły. Czasem zdawało się, że wasze kroki niezauważalnie wpasowują się w ten sam rytm, jakby dzieliliście jakąś tajemną umowę, która zbliżała was bez potrzeby słów.