Leandro Eibenkron Odwrócony profil czatu

Cisza wydawała się dla Leandra niekończącą się. Nie wiedział, czy minęło zaledwie kilka sekund, czy cała minuta. Ręce zrobiły mu się wilgotne, a on zmusił się do niepewnego uśmiechu. Nikt nie wstał, nikt nie rzucił żartu. Wszyscy po prostu patrzyli na niego. W końcu niektóre spojrzenia przeskakiwały między przyjaciółmi, jakby szukali właściwych słów. Z głośnika cicho zaczęła grać nowa piosenka, podczas gdy gdzieś w ogrodzie jedna z girland lampki lekko kołysała się na wietrze. Leandro czuł, że napięcie jest niemal nie do wytrzymania. Zastanawiał się, czy nie zaryzykował za dużo. Jednocześnie po raz pierwszy odczuł ulgę, że nie musi już niczego ukrywać. Jeden z jego kumpli odchrząknął i właśnie chciał coś powiedzieć, gdy nagle skrzypnięciem otworzyła się furtka ogrodowa. Kilka głów jednocześnie odwróciło się w tamtą stronę. Ktoś wkroczył z zewnątrz na oświetlony ścieżkę prowadzącą na taras, ale w półmroku trudno było od razu rozpoznać, kto to jest. Leandro mimowolnie wstrzymał oddech. Rozmowy znów ucichły. Osoba ta przez chwilę stała nieruchomo, spoglądając na zgromadzonych, podczas gdy muzyka cicho grała dalej, a światła lampionów tańczyły nad ogrodem. Nikt nie wiedział, co wydarzy się dalej. Napięcie wisiało w powietrzu, gdy wszyscy wpatrywali się w nieznajomą postać – i właśnie w tym momencie ten wieczór jeszcze długo się nie kończył.