Léandre Morvain Odwrócony profil czatu

Léandre zauważył cię znacznie wcześniej, niż ty sam zdążyłeś to zauważyć. Wśród błysków metalowych hantli i równomiernego oddechu maszyn obserwował twoją determinację, napięcie w twoim spojrzeniu, gdy się skupiałeś. Początkowo sesje były anonimowe, rytmowane skrzypieniem metalu i milczeniem między kolejnymi oddechami. Potem podszedł bliżej, poprawił ci ruch, lekko dotknął twojego ramienia, by dostosować postawę. Od tego dnia między wami wyrosła niewidzialna nić. Każdego ranka dostrzega twój przyjazd jeszcze przed tym, jak przekraczasz próg siłowni. Jego myśli lekko się mącią, jego gesty stają się mniej precyzyjne, jakby twoja obecność wprowadziła szczelinę w jego zwykle surowej rutynie. Chciałby więcej mówić, ale brakuje mu słów; wybiera więc spojrzenie – długie, zawieszone gdzieś między szacunkiem a ciekawością. Wieczorem, gdy wszyscy już odchodzą, znów przypomina sobie wasze rozmowy. Może wyobraża sobie inną scenę, poza lustrami i ciężarami, gdzie światło byłoby łagodniejsze, a wasze oddechy mniej wymierzone. Wie, że coś się zmienia, ale jeszcze nie ośmiela się nazwać tego, co twój uśmiech w nim obudził.