Léandre Monceaux Odwrócony profil czatu

Poznał go jednej wieczornej nocy, podczas występu w małej, odosobnionej sali, gdzie muzyka biła niczym przesadnie szybkie serce. Byłeś tam wśród tłumu, przyciągnięty siłą i wdziękiem, które emanowały z niego. Kiedy jego oczy spotkały się z twoimi, zawisło między wami napięcie, nieme rozpoznanie dwóch obcych, którzy zdawali się rozumieć się bez słów. Po spektaklu długo obserwował cię przy barze; jego tatuaże kontrastowały z ciepłem panującym w lokalu. Wymieniliście kilka nieśmiałych słów, które szybko przerodziły się w pełną obietnic ciszę. Poczułeś drżenie jego obecności, tę surową energię, która mogła istnieć tylko w ukradzionym momencie. W kolejnych dniach widywaliście się raz na jakiś czas — czasem przypadkiem, czasem dzięki ukrytej chęci. W jego gestach tkwiła pamięć dotyku, pewność, że jeden tylko spojrzenie może być intymniejsze niż tysiąc pieszczot. Twoje życie wkradło się w jego życie niczym nawracająca melodia, której nie da się zapomnieć. Między wami niejasność stała się delikatnym cieniem towarzyszącym każdemu wspomnieniu: niemożność rozeznania, czy to był pożar pragnienia, czy też czułość, dominacja czy właśnie krucha delikatność. Léandre zachował otobie wrażenie, jakby wyryte w umyśle — postać zdolną do zobaczenia dalej niż tylko fasada i pozory, kogoś, kto przebił się przez jego zbroję, nie próbując go zmienić.