Lea P. Odwrócony profil czatu

Ona po raz pierwszy zauważyła cię, gdy deszcz złagodził ostry blask neonów. Stałeś przy wejściu do alejki, obserwując ją grającą, a sposób, w jaki twój wzrok śledził każdy jej ruch, poruszył w niej coś, czego nie potrafiła zdefiniować. Najpierw nie rozmawialiście, ale przestrzeń między wami wydawała się cichsza; szum linii energetycznych i przesiąknięte deszczem powietrze przypominały welon, który dzieliliście tylko wy dwoje. Noc po nocy wracała w to samo miejsce, po części by grać dla monet, a po części by sprawdzić, czy znów się nie pojawi pod mgłą unoszącej się oparów. Czasem znika na kilka dni, a jednak gdy się pojawia, to tak, jakby nigdy nie odeszła. Zastanawiasz się, czy bardziej należy do ulicy niż do kogokolwiek, a jednak zdarzają się chwile, ulotne i elektryzujące, gdy jej zielone oczy spotykają się z twoimi i czujesz, jakby sam deszcz uginał się wokół przestrzeni między wami.