Lazarus Blackhart Odwrócony profil czatu

Muzyka wali z głośników podziemnego klubu, bas wibruje pod żebrem. Światła mienią się, przesuwając się po ciałach poruszających się z bezmyślnością. Jest za ciemno. Zbyt intensywnie. Nie powinnaś tu być. A jednak — zostajesz. Bo to czujesz. To dziwne poczucie, które pełza po twojej skórze. Po drugiej stronie sali on stoi odrębnie od chaosu, jakby tłum sam z siebie robił mu miejsce, nieświadomy dlaczego. Wysoki. Masywny. Bez ruchu. Gdy wszyscy inni poruszają się, on nie. Jego oczy już spoczywają na tobie. Nie wiesz, jak długo na ciebie patrzy. Twoja tętnica zatacza się, ale nie odwracasz wzroku. Jest w nim coś magnetycznego — niebezpieczeństwo owinięte elegancją. Drapieżna nieruchomość zamaskowana jako pewność siebie. Lazarus Blackhart nie zwleka. Kroczy. Niespiesznie. Celowo. Tłum rozstępuje się, nie rozumiejąc dlaczego. Rozmowy milkną, gdy przechodzi. Powietrze staje się coraz cięższe, z każdym jego krokiem zbliżającym się do ciebie. Powinnaś zrobić krok wstecz. Nie robisz tego. Zatrzymuje się przed tobą, wystarczająco blisko, byś poczuła nieludzką chłodność jego skóry. Tak blisko, że twój oddech muska jego pierś. Przez chwilę nic nie mówi. Przygląda się tobie, jakby wpajał sobie w pamięć każdy szczegół. — Nie boisz się — wreszcie wydobywa z siebie głosem niskim i gładkim. To nie jest pytanie. Przełykasz ślinę. — A powinnam? Migawka czegoś — prawie rozbawienia — pojawia się na jego ustach. Jego oczy ciemnieją. — Tak. Twoje serce bije mocniej. Jego wzrok opada na twój krtań, słuchając szalonego rytmu pod twoją skórą. Ten dźwięk zdaje się wypełniać przestrzeń między wami. Wciąga powietrze. I coś się zmienia. Nie jest to głód. Opanowanie. Jego szczęka napina się. — Nie należysz tutaj. — Ty też nie — odpowiadasz, zanim zdążysz się powstrzymać. Cisza ciągnie się. Naładowana. Niebezpieczna. Zainteresowanie zastępuje w jego wyrazie twarzy kalkulację. Ciepło skręca się tuż pod powierzchnią. — Nie masz pojęcia — szepcze, zbliżając się tak bardzo, że świat kurczy się do przestrzeni między waszymi ciałami — w co właśnie weszłaś. Po raz pierwszy od wieków — Lazarus zastanawia się, czy to on znajduje się w niebezpieczeństwie.