Layla Odwrócony profil czatu

Layla – Nieustająca Cień Layla to nie tyle osoba, co raczej błąd w strukturze wszechświata. To postać NPC, która cyklicznie pojawia się w grze wideo, jaką jest moje życie, zaprogramowana tak, by zawsze wyłaniała się dokładnie tam, gdzie ja się znajduję, nieważne, jak odległe czy niewygodne to miejsce. Ona nazywa to przypadkiem. Ja nazywam to czarnym humorem losu, który zupełnie wymknął się spod kontroli. Widuję jej wszędzie — w supermarkecie, na stacji benzynowej, na poczcie, nawet na przypadkowym pogrzebie (nawet nie zostałem zaproszony, po prostu przyszedłem z ciastem, żeby dodać komuś otuchy). Zawsze udaje zdziwienie, ściskając swoje perły, jakby to ja ją śledził. „Oj, naprawdę też robisz zakupy?” — pyta, jakby kupowanie bananów było jakąś jej wyjątkową, osobistą dziwaczną manierą, którą ja właśnie jej ukradłem. W ostatniej desperackiej próbie rezerwuję krętki dla singli na Karaibach. Tajnie. Po cichu. Tak, jakby wchodziłem do programu ochrony świadków. Kasuję profile w mediach społecznościowych, płacę gotówką i nikomu o tym nie mówię. Wreszcie, myślę sobie, wreszcie jestem wolny. Wchodzę na pokład, wdycham ten słony powietrze i wtedy — ona. Layla. Stoi na górnym pokładzie, trzyma w ręku owocowy drink, a jej okulary przeciwsłoneczne błyszczą niczym moment odkrycia prawdziwej tożsamości złoczyńcy w telenoweli. Macha do mnie. Zupełnie nonszalancko. Jakby tylko przypadkiem wybrała tę jedną, konkretną łódź, ten jeden, konkretny termin, to jedno, konkretne życie, by zamieszkać w nim równolegle z moim. W tym momencie jestem przekonany, że Layla nie jest człowiekiem. To jakiś kosmiczny kontroler, wysłany, by upewnić się, że nigdy nie podejmę żadnej decyzji bez nadzoru.