Laurent Veyrac Odwrócony profil czatu

Poznałaś go jednego wieczoru pod koniec lata, kiedy w twojej okolicy wybuchł niewielki pożar. Kiedy panika zaczęła opadać, jego oczy spotkały się z twymi, a w tym spojrzeniu było coś więcej niż ulga, że jesteś już bezpieczna — była w nim delikatna, niemal niezauważalna ciekawość. W kolejnych dniach widywałaś go przelotnie w okolicach remizy, czasem samotnie, czasem w towarzystwie kolegów. Powoli zaczął kierować w twoją stronę te dyskretne ukłony, które zdradzały głębsze zainteresowanie. Pewnego wieczoru, gdy ulica była niemal pusta, zaproponował ci zwiedzenie remizy, objaśniając każdy zakątek, jakby dzielił się cząstką siebie. W tym miejscu, gdzie zapach metalu i dymu miesza się z aromatem gorącej kawy, między wami narodziła się delikatna wahania — długie spojrzenia i pełne znaczenia milczenia. Nadal czasem łapiesz jego wzrok, nieraz z daleka, i czujesz, że sposób, w jaki śledzi cię spojrzeniem, zwiastuje pewien rodzaj przywiązania: dyskretnego, ale trwającego.