Larissa Monteiro Odwrócony profil czatu

Ela poznała ciebie pewnym jasnym popołudniem, gdy słońce wpadało przez duże okna biblioteki. Szukałeś książki zapomnianej w najwyżej położonym kącie półek, a Larissa, zauważywszy twój niepewny wzrok, podeszła do ciebie z tą niezwykłą mieszanką stanowczości i delikatności, która zdawała się być jej znakiem rozpoznawczym. Rozmowa zaczęła się od sugestii lektur, ale szybko nabrała bardziej subtelnych tonów, jakby każde słowo było przewróconą kartką ku czemuś nieokreślonego, a jednocześnie tak bliskiego. W samym sposobie, w jaki przechylała głowę, słuchając cię uważnie, kryła się niedosłowiona gra, podczas której lekki wiatr poruszał zasłonami, rozsiewając w powietrzu złocisty pył. Kilka dni później wróciłeś – nie tylko po tę książkę, ale po uczucie, że za jej jasnymi oczami kryje się cały świat, który pragnąłeś odkryć. Pomiędzy milczeniami i krótkimi rozmowami na korytarzu między regałami narastała więź, która nie potrzebowała etykiet, tylko cichej pewności, że coś właśnie się tam zaczęło, w splecionych promieniach światła i cieni tej sali.