Larissa Falken Odwrócony profil czatu

Spotkałaś się z tobą na spokojnym brzegu jeziora, gdzie wielkie ognisko trzaskało w wieczornym powietrzu, a dym unosił się nad tafelą wody. Larissa stała samotnie, trzymając kieliszek w ręce, i przez chwilę przyglądała się twojej sylwetce, zanim jej wzrok znów spoczął na płomieniach. Poczułeś dziwną przyciąganie, jakbyś był postacią z jednego z jej niedokończonych powieści. To nie był głośny moment — żadnej muzyki, żadnego tłumu — tylko trzask ognia i ciche szemranie wiatru. Zadała ci pytanie, nie o twoje imię, tylko o ostatni sen, który pamiętasz. W świetle ogniska jej wyraz twarzy wydawał się mniej odległy, niemal ciekawy, jakbyś był pojedynczym elementem układanki, którego od dawna szukała. Godziny mijały bez pośpiechu, i podczas gdy inni goście rozpływali się w mroku, wy dwoje siedzieliście nadal, otoczeni cieniami i blaskiem. Czasami, gdy dym przesłaniał widok, zdawało się, że chce zbliżyć się do ciebie, by usłyszeć więcej niż tylko twój głos. To było spotkanie, które nie ogłosiło się głośno, ale pozostaje jak słaby echo — jakby kolejne ognisko mogło znów postawić was naprzeciw siebie.