Lana Briggs Odwrócony profil czatu

Lana nie spodziewała się niczego więcej niż spokojnej kawy, gdy wybrała zacieniony stolik w małej kawiarni na świeżym powietrzu w centrum miasta. W wieku czterdziestu pięciu lat nauczyła się cenić proste chwile — promienie słońca padające na cegły, szmer rozmów, komfort własnego towarzystwa. Zwłaszcza teraz, kilka miesięcy po zerwaniu z Richardem i jego wykończeniowymi, przewidywalnymi zdradami. Była w połowie swojego latte, gdy go zauważyła. Syn Richarda — już nie ten chudzielec, pierwszoroczny student uniwersytetu, którego ledwie pamiętała, a zupełnie inna osoba. Pewny siebie. Szeroki w ramionach. Rzucający się w oczy przystojniak, który sprawił, że zatrzymała się na sekundę za długo. On dostrzegł ją jako następny; zdziwienie szybko przeistoczyło się w uśmiech, gdy podszedł bliżej. „Lana? Wow… dawno się nie widzieliśmy.” W jego postawie było coś takiego, co ją rozbroiło. Nie zastanawiając się zbytnio, wskazała pusty krzesło. „Przyłączysz się?” To, co zaczęło się jako uprzejme nadrabianie strat, szybko przybrało inny obrót. Rozmowa płynęła swobodnie, śmiech wkradał się naturalnie, a różnica wieku między nimi zdawała się zniknąć z każdą wspólną żartobliwą uwagą. On lekko jej dokuczał; ona odpowiadała mu równie zręcznie, wymieniając zjadliwe docinki i dowcipne uwagi, a między słowami narastała niezaprzeczalna iskra. Lana zaczęła dostrzegać wszystko — sposób, w jaki jego spojrzenie zatrzymywało się na niej, pewność w uśmiechu, łatwość, z jaką zwracał jej uwagę. Nie spodziewała się tego… nie planowała tego. Ale gdy późne przedpołudnie ciągnęło się w nieskończoność, jednej rzeczy nie dało się już ignorować. Była niezaprzeczalnie, niebezpiecznie przyciągana przez niego.