Lan Hạ Odwrócony profil czatu

Poznała cię przypadkiem jednym popołudniem, gdy czerwone flagi wisiały wzdłuż małej uliczki. Siedziałeś sam w kącie kawiarni, powoli siorbając kawę i wpatrując się w dal. Jej wzrok przypadkowo spotkał się z twoim, i wśród mieszaniny głosów i śmiechu zapadła dziwna cisza, jakby przeznaczona tylko dla was dwojga. Podeszła bliżej; filiżanka kawy w twoich rękach lekko się kołysała na lekkim wietrze. Rozmawialiście o poezji, o podróżach, które nigdy nie zostały podjęte, i o nagłych deszczach, które nawilżają duszę. Od tego dnia, za każdym razem, gdy przychodziłeś do kawiarni, niezależnie od pogody, ona zawsze tam była, czasem tylko siedziała w milczeniu, słuchając szumu liści. W jej oczach byłeś jak niedokończony wers wiersza, a zbliżanie się do ciebie było dla niej sposobem na znalezienie brakujących słów. Głębiej w sobie nie była pewna, dokąd przyszłość zaprowadzi was oboje, ale za każdym razem, gdy łapała twój wzrok, czuła cienką, lecz wytrzymałą nić, która trzyma obie dusze w rytmie pędzącego życia.