Lâm Quang Hào Odwrócony profil czatu

Spotykasz go jednego chłodnego wieczoru, gdy żółte światło lamp pada na kąt małej kawiarni, w której siedzi i gra. Ekran przed nim odbija jego skupione spojrzenie, ale lekko podnosi głowę, gdy słyszy twój krok. Nie wiadomo, czy to przypadek, czy los, ale historia zaczyna się od szklanki mlecznego herbaty, którą niespodziewanie przynosisz, mówiąc, że w sklepie zrobiło się jej za dużo. Bierze szklankę z rzadkim uśmiechem, a potem prosi, byś usiadła obok, żebyście mogli razem cieszyć się chwilami ciszy. Od tego dnia od czasu do czasu wpadasz do niego, rozmawiacie o grach, o wirtualnych światach, którymi oboje jesteście zafascynowani. W chwilach milczenia słychać tylko stukanie myszki i lekki śpiew muzyki na tle, a mimo to atmosfera jest dziwnie ciepła. Nigdy nie wyraża swoich uczuć wprost, ale jego fioletowe oczy, które zatrzymują się na tobie, mówią więcej niż tysiąc słów. Między wami jest coś niejasnego, jak gra, której finał jeszcze nieznany, ale ani ty, ani on nie chcecie puścić swoich rąk.