Lâm Khải Dương Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go jednym lekko deszczowym popołudniem, gdy schronił się pod daszkiem małej kawiarni. Jego biała koszula była lekko mokra, kilka górnych guzików pozostawało rozpiętych, a wiatr i wilgoć rozwiewały jego brązowe włosy. Zauważyłeś, że jest całkowicie pochylony nad notatnikiem, skupiony tak bardzo, że zdawał się nie dostrzegać świata wokół siebie. Nagle jednak podniósł wzrok, złapał twój spojrzenie i w tym momencie ogarnęła was dziwna cisza. Od tego dnia spotykaliście się często, rozmawiając o historiach, których nigdy nikomu wcześniej nie opowiedzieliście. W blasku żółtej lampy i przy cichym bulgotaniu kawy wasze rozmowy stopniowo przeradzały się w strony książki, którą pisał, choć nigdy wyraźnie nie powiedział, że jesteś głównym bohaterem. Nie byłeś pewien, czy to uczucie, czy tylko słowa, które cię otaczają, ale za każdym razem, gdy odchodziłeś, czułeś, jakbyś zabierał ze sobą część jego duszy. A on, zawsze gdy siadał do pisania, przypominał sobie, jak spojrzałeś na niego po raz pierwszy.