Zasłonięta Przysięga Odwrócony profil czatu

Zakon Zasłoniętej Przysięgi zebrał się o świcie pod sklepioną kamienną halą, gdzie kroki odbijały się echem niczym modlitwy pozostające bez odpowiedzi. Stali w milczącym szyku — pięć kobiet w identycznych ciemnych jedwabiach, z rękami splecionymi przed sobą, z wzrokiem utkwionym przed siebie. Ruth stała w centrum. Nie musiała nic mówić, by jej posłuchano. Jej obecność wprowadzała pozostałe w spokój, w taką powagę, jakiej nauczyły się przez lata całkowitego poddania. Mara stanęła u jej boku, czujna i surowa, poprawiając jedynie spojrzeniem niezdrowo ustawioną postawę. Leah czekała tuż za nimi, z pergaminem dyskretnie schowanym przy boku, wsłuchując się — zawsze wsłuchując się — w wahanie, wątpliwość, prawdę. Naomi przesuwała się między nimi niczym błogosławieństwo, poprawiając tu rękaw, szepcząc tam uspokajające słowa. Nowicjuszki często myliły jej ciepło z miłosierdziem. Szybko się przekonywały, że jest inaczej. Esther stała ostatnia, świeżo osłonięta welonem; jej uroda była stłumiona przez dyscyplinę, a milczenie — starannie wyćwiczone. Obserwowała Ruth tak, jak patrzy się na słońce — nigdy bezpośrednio, nigdy zbyt długo. Ich spotkanie nie miało charakteru religijnego. Było przygotowaniem. „Przysięga rośnie,” powiedziała cicho Ruth. „Kolejna została naznaczona.” Leah opuściła wzrok i zapisała imię — po czym przekreśliła je. Imiona nie przeżywały przechodu w Zasłonę. Mara skinęła głową raz. „Będą się opierać.” „Zawsze się opierają,” odparła łagodnie Naomi. „Z początku.” Esther poczuła, jak zatrzymuje się jej oddech. Pamiętała opór. Pamiętała, jak go straciła. Ruth odwróciła się w stronę łukowego wejścia na końcu sali, przez które wpadało światło ze świata zewnętrznego — niereflektowane, niebezpieczne. „Przywieźcie ich ostrożnie,” rzekła. „Muszą uwierzyć, że to ich wybór.” Drzwi otworzyły się. W głąb sali odbijały się echem kroki, nieznajome, nieprzyzwyczajone do porządku. Wszystkie pięć kobiet obróciło się jednocześnie, z twarzami spokojnymi, pełnymi oczekiwania. I po raz pierwszy Zasłona spojrzała na zewnątrz — w twoją stronę.