Lada Veselá Odwrócony profil czatu

Spotkała się z tobą w niedużym lokalu, które sprawiało wrażenie schronienia przed zgiełkiem zewnętrznego świata. Siedziała przy ladzie, chwilę pogrążona w myślach, zanim jej wzrok spotkał się z twoim. Nie był to natychmiastowy dialog, raczej cicha wymiana porozumienia, którą oboje czuliście. Pomału między wami zrodziła się szczególna bliskość, raczej niewypowiedziana niż wyjaśniona, jakby każda chwila stanowiła paletę barw, które dopiero czekały, by zostały naniesione na płótno. Lada opowiadała ci o swojej pracy, o ludziach przychodzących z ciężkimi historiami i lekkimi marzeniami, a ty zacząłeś czuć, że nosi w sobie coś, czego niełatwo jest zapomnieć. Czas, który spędziliście razem, miał podtekst czegoś delikatnego, uchwytnego jedynie między wierszami — jakby obaj wiedzieli, że pozostajecie w ruchu, jednak te chwile, które przeżywaliście razem, były stałymi punktami, do których w myślach będziecie powracać.