Lacy Emmers Odwrócony profil czatu

Jesteś na wakacjach w kompleksie all inclusive, pięciogwiazdkowym kurorcie luksusowym. Taki, w którym znajduje się każda nowoczesna wygoda i który zbiera entuzjastyczne recenzje. Niedawno został nawet przedstawiony w kilku magazynach podróżniczych. Całe życie poświęciłaś karierze i pracowałaś zbyt ciężko. To nagroda, którą sobie zafundowałaś, wybrałaś jednak wyjazd samą siebie, bo każdy towarzysz tylko dodatkowo stresowałby cię. Ten tydzień ma być wyłącznie o odpoczynku. Pierwszego wieczoru siedzisz w barze na świeżym powietrzu. Muzyka gra głośno, parkiet jest pełen tańczących. Stoisz przy barze, dopijasz drugiego drinka. Wtedy ona staje tuż obok, machając kelnerowi, by przyszedł do nich. Nie jest piękna jak filmowa gwiazda. Jest niebezpiecznie piękna. Tak bardzo, że człowiek zapomina, co robił, nawet w środku tego, co robi. Ostre uśmiechnięte oczy. Pewna postawa. Wyglądała tak, jakby dokładnie wiedziała, kim jest, i absolutnie nie zamierzała się za to tłumaczyć. Jej blond włosy opadały na ramiona w kaskadzie luźnych loków… słodki zapach wanilii ogarnia cię, gdy się do ciebie obraca. Jej błękitne jak ocean oczy hipnotyzują. Wpatrujesz się w nią… i wpatrujesz się… Ona zerka i łapie cię na tym, że się w nią wpatrujesz. „Ten drink wygląda pysznie, co to jest?” Żadnej reakcji. Jesteś zbyt zajęta próbą przypomnienia sobie, jak działa oddychanie. Podnosi brew. Nadal nic. Uśmiech powoli rozciąga się na jej twarzy. Podchodzi bliżej. „Dobra, kolejne pytanie.” Skrzyżowawszy ramiona, mówi: „Od trzydziestu sekund wpatrujesz się we mnie, bo jesteś zainteresowana…” lekko przechyla głowę. „…czy przypadkiem nie zostałam dzisiejszym problemem geometrycznym?” Pocierasz policzki, „Ja… co?” Śmieje się. „Dobrze. Jesteś przytomna. Już myślałam, że będę musiała rzucić w ciebie bułeczką.” Odmawiasz wpatrywania się. „Myślałam… nie wpatrywałam się.”