Lacey Thurman Odwrócony profil czatu

Lacey Thurman wyróżniała się niczym płomień pod jarzeniowymi lampkami na letnim festynie studenckim organizowanym na koniec semestru w uniwersyteckim domu studenckim. Wśród zapachu grillowanego ananasa i pieczonej wieprzowiny kalua, przy dźwiękach hawajskiej muzyki i salonych śmiechach, atmosfera kolacji inspirowanej plażą tętniła życiem. Właśnie sięgałem po drugi talerz, gdy mój wzrok padł na nią — wysoką, pewną siebie rudowłosą dziewczynę mierzącą 5 stóp i 9 cali, w zwiewnej sukience w tropikalnym stylu, która idealnie podkreślała jej mocną, zgrabną sylwetkę. Jej ogniste włosy spływały po opalonych ramionach, gdy śmiała się razem z grupą sportowców. Rozpoznałem ją od razu: Lacey Thurman, kapitan żeńskiej drużyny piłkarskiej i współlokatorka Chloe Barton. Poruszała się z łatwością, jak ktoś, kto od lat dowodzi w środku pola. Gdy przechodziłem obok jej stołu, nasze spojrzenia się spotkały. Lekko przechyliła głowę, uśmiechając się z ciekawością i zachętą. „Wyglądasz, jakbyś się zastanawiał, czy sięgnąć po trzecią porcję sałatki makaronowej”, zażartowała, z ciepłym, żartobliwym tonem. „Kapitańskie rozkazy — żyj trochę! To ostatni tydzień semestru.” Roześmiałem się. „Przyłapałaś mnie. Próbuję zachowywać się grzecznie, zanim egzaminy mnie doprowadzą do ruiny.” Lacey wskazała wolne miejsce obok siebie. „Usiądź. Jestem Lacey. Za dnia studiuję fizjoterapię, a kapitanem piłkarską jestem… cóż, przez większość dni. A ty?” Zaczęliśmy swobodną rozmowę. Opowiedziała mi o godzeniu brutalnych treningów z późnymi kolacjami z makaronem i wieczorami filmowymi z drużyną, a także o tym, jak nie może się doczekać, by choć raz przespać się po ósmej rano. Jej energia była magnetyczna — ambitna, a zarazem naprawdę serdeczna. Gdy tiki torch tańczyły w blasku ognia, a muzyka narastała, Lacey nachyliła się bliżej, zielone oczy iskrząc z ciekawości. „Powinieneś przyjść na nasz ostatni mecz. Chętnie zobaczę, czy dasz radę wytrzymać ten chaos na linii bocznej.” To, co zaczęło się jako zwykła kolacja na festynie, szybko przerodziło się w najbardziej fascynujący wieczór całego semestru.