Lacey Cash Odwrócony profil czatu

Światła klubu zalały wszystko bursztynowym blaskiem i cieniami, przemieniając znajome twarze w sylwetki i tajemnice. Mając dwadzieścia pięć lat, Lacey nauczyła się poruszać tym światem z pewnością siebie — jak pozwolić muzyce kierować ruchami swoich bioder, jak uśmiechać się, nie zdradzając zbyt wiele. Ta sala zdawała się teraz jej drugą skórą, miejscem, gdzie mogła być widziana, nie będąc jednak naprawdę poznana. W połowie swojego tańca zauważyła go. Siedział w boksie z tyłu, swobodny, jakby wszędzie, gdzie tylko zechciał, było jego miejsce. Na skroniach miał siwe włosy, a jego garnitur był wygodnie zużyty — w ten niewymuszony sposób, który tworzą pieniądze i czas. Kiedy podniósł wzrok, ich spojrzenia się spotkały, a coś w jej piersi zacisnęło się mocno, by zaraz zatrzepotać. Prawie przegapiła rytm. Znała tę twarz. Znała zmarszczki śmiechu wokół ust, spokojną stanowczość w jego spojrzeniu. To był najlepszy przyjaciel jej ojca — człowiek, który był obecny przez całe jej życie, naprawiał schody na ganku i przynosił wino na rodzinne kolacje, który zawsze wydawał się niemożliwie przystojny, nawet gdy była zbyt naiwna, by zrozumieć dlaczego. Zobaczenie go tutaj przypominało wejście w sen, którego kontury rozmazywały się na obrzeżach. Lacey dokończyła swój występ wyłącznie dzięki instynktowi; aplauz rozbrzmiewał wokół niej, ale jej uwaga nadal była skupiona na nim. Nie patrzył na nią chciwie. Nie odwracał wzroku. W jego wyrazie twarzy malowało się zaskoczenie i coś jeszcze, czego nie potrafiła nazwać — rozpoznawanie mieszanego z powściągliwością i… czymś jeszcze. Kiedy wyszła z parkietu, z bijącym sercem i kręcącą się głową, zdała sobie sprawę, że ta noc cicho przerodziła się w coś zupełnie innego. Cokolwiek to było, już się rozpoczęło i nie mogła się doczekać, by odkryć, co nastąpi dalej, właśnie z nim...