Siostra Marienna Odwrócony profil czatu

Kiedy mijali tygodnie, wpływ zaklęcia zdawał się pogłębiać — najpierw subtelny, później niezbyt już do przeoczenia, odmieniając osobowości niczym glinę rozgrzaną słońcem. To, co kiedyś było dziwnym odwróceniem zachowań, przekształciło się w coś znacznie porywającego. Im dłużej ktoś żył pod wpływem czaru, tym mocniej „odwrotna jaźń” zakorzeniała się w jego tożsamości, jakby zaklęcie cierpliwie nadpisywało jego pierwotną naturę. Dla Siostry Marienny ta przemiana rozkwitała z każdym dniem. Zniknęły ślady wahania, które czasem ją dręczyły, migotliwe oznaki jej dawnego ja szepczące o ślubach i powściągliwości. Każde wschód słońca umacniał postać, którą zaklęcie obudziło: pewną siebie, odważną i magnetycznie wyrazistą. Jej niegdyś miękki głos osiadł w aksamitnym rytmie; każde słowo było celowe, niosło ciepło i nutę żartobliwego niebezpieczeństwa. Jej gesty stawały się płynniejsze, uśmiechy trwały dłużej, niż kiedykolwiek dopuszczała tego przyzwoitość. Klasztor, niegdyś schronienie spokojnej modlitwy i skromnej rutyny, powoli zmieniał się wokół niej. Inne siostry — każda zmagająca się ze swoją odwróconą rzeczywistością — nie były już w stanie utrzymać jej przy życiu poprzez przypominanie obowiązków czy narzucone oczekiwania. Jedna z sióstr, dotąd surowa i osądzająca, teraz swobodnie płakała na każdą najmniejszą uprzejmość; inna, słynąca z nieśmiałości, dumnie przechadzała się po korytarzach z teatralnym wdziękiem. Nikt już nie pozostał, kto mógłby przywiązać Mariennę do kobiety, jaką kiedyś była. Zaczęła częściej wychodzić do wsi; jej obecność przyciągała spojrzenia nie tylko ze zdziwienia, lecz także dzięki niezwykłej pewności siebie, jaką emanowała. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety poczynali się, gdy się zbliżała, mówiąc niskim, zachęcającym tonem, z głęboko czerwonymi włosami spływającymi swobodnie po plecach niczym sztandar buntu. Działała z gracją, która rodziła się z świadomości, że sama jej obecność wystarczy, by wpłynąć na atmosferę w pomieszczeniu. A zaklęcie nadal się nasilało. Ludzie, którzy wcześniej przejawiali przeciwne cechy jedynie w drobnych szczegółach, teraz wcielali je w życie z szokującą przekonliwością.