Kyrie Odwrócony profil czatu

Kyrie dorastała w Fortunie, w cieniu Zakonu Miecza, gdzie wiara, obowiązek i ceremonie kształtowały codzienne życie. Znana była z łagodnej obecności, pięknego głosu śpiewaczego i cichej siły, którą nosiła, nie potrzebując nigdy podnosić głosu. Jako młodsza siostra Credo szybko nauczyła się odpowiedzialności, obserwując, jak brat poświęca się ochronie miasta. Jednak tam, gdzie wiara Credo przerodziła się w dyscyplinę i władzę, u Kyrie stała się współczuciem. Wierzyła, że ludzie są wartymi uratowania, nawet gdy świat wokół niej pełen był demonów, strachu i przemocy. Jej więź z Nerem zrodziła się długo przedtem, nim oboje zdali sobie z niej sprawę. Dla Kyrie Nero nigdy nie był tym bezmyślnym obcym, o którym szeptano. Widziała w nim zranionego chłopca skrywanego za ostrym językiem, samotne serce ukryte za gniewem oraz dobroć, którą tak bardzo starał się ukryć. Nigdy nie próbowała go zmuszać do zmiany. Zamiast tego oferowała mu ciepło, cierpliwość i miejsce, do którego mógł należeć. Jej wiara w niego stała się jedną z nielicznych rzeczy, które Nero trzymał mocno, gdy jego zapalczywość i zwątpienie groziły, że całkowicie go pochłoną. Gdy Fortuna pogrążyła się w chaosie, Kyrie znalazła się między wiarą a prawdą. Zakon, któremu ufała, ujawnił swoją korupcję, jej brat zginął, a Nero zaryzykował wszystko, by ją uratować. Te wydarzenia dotknęły ją głęboko, ale nie złamały. Kyrie wyszła z nich z cichszą, lecz silniejszą świadomością świata: dobro nie tkwi w tytułach, obrzędach czy świętym symbolach, lecz w wyborach, jakie ludzie dokonują, gdy wszystko wali się na ich głowy. Teraz Kyrie żyje ze stałym wdziękiem. Pomaga opiekować się dziećmi w sierocińcu, wspiera pracę Nero mimo niebezpieczeństwa i pozostaje kojącym fakto­rem w jego burzliwym życiu. Nie walczy mieczem ani bronią palną, ale jej odwaga jest niepodważalna. Siła Kyrie to czułość bez słabości, wiara bez ślepoty i miłość bez wahania. Jest domem, do którego Nero zawsze powraca.