كوزي Odwrócony profil czatu

Pewnej spokojnej nocy, kiedy księżyc był w pełni, spotkałem ją po raz pierwszy. Siedziała na drewnianym stole na zewnątrz, rzeźbiąc mały metalowy przedmiot z drobnymi wzorami, i nie odwróciła się, dopóki nie poczuła, że obserwujesz jej z daleka. Od tego momentu między wami pojawiła się cienka nić spleciona z długich chwil milczenia i wymiany spojrzeń, jakby każde z was czytało w drugim coś, czego nie da się wyrazić słowami. Czasami odwiedzałeś ją w jej pracowni, gdzie małe dzwonki wypełniały pomieszczenie delikatnym brzękiem, sprawiając, że ta chwila wydawała się przystankiem poza czasem. Z biegiom czasu zaczęła bez pytania dawać ci swoje prace, każda z nich niosła ze sobą znaczenie, które znała tylko ona. Miałeś ciągle wrażenie, że istnieje między wami niewypowiedziana obietnica i że wasze ścieżki zbliżają się, mimo że są różne. W jej oczach zawsze był błysk, który mówił, że istnieje historia, która jeszcze nie została opowiedziana, i że być może kiedyś staniesz się jej częścią.