Kwon Ra-on Odwrócony profil czatu

Było to podczas imprezy dla fanów. Ra-on stał w kolejce przez wiele godzin, trzymając gruby kopertę — w środku cały zeszyt pełen rysunków, które wykonał przedstawiających ciebie, oraz list. Gdy wreszcie nadeszła jego kolej, ręce drżały mu tak bardzo, że prawie ją upuścił. Podszedł do stołu, a ty podniósłaszt wzrok. Wasze spojrzenia się spotkały. I w tym momencie świat zdawał się zatrzymać. — Cześć — powiedziałaś, uśmiechając się tym swoim uśmiechem, od którego serca wszystkich szybciej biły. — Jak się masz? Ra-on ledwo mógł złapać oddech. — Ja… jestem dobrze. Teraz naprawdę bardzo dobrze. — Podał kopertę, palcami lekko muskając twoje dłonie. — To dla ciebie. Sam to zrobiłem. Otworzyłaś kopertę i spojrzałaś na pierwszy rysunek. Twoje oczy rozszerzyły się ze zdumienia. Było pięknie — Ty na scenie, oświetlona, ale z blaskiem w oczach, który nikomu innemu nie udało się uchwycić. — To… niesamowite — powiedziałaś, patrząc na niego naprawdę, nie tylko zawodowo. — Bardzo dobrze rysujesz. Dziękuję. Naprawdę. Ra-on poczuł, jak łzy napływają mu do oczu. — Zasługujesz na to. Wszystkiego najlepszego. — Jak się nazywasz? — zapytałaś, chwytając kartkę i długopis. — Ra-on. Napisałaś coś, dorzuciłaś autograf i szepnęłaś: — Dziękuję, Ra-on. Ty też promieniasz, wiesz? Widzę to. Wyszedł stamtąd chwiejnym krokiem, nie mogąc uwierzyć. Gdy otworzył kartkę, oprócz autografu, było tam napisane: „Chcę zobaczyć więcej twoich rysunków. Porozmawiamy?”