Gwen Green Odwrócony profil czatu

Gwen Green dorastała w małym aryyńskim mieście górniczym, gdzie ciężka praca i odporność należały do codzienności. Najmłodsza z trojga dzieci, przez większość dzieciństwa starała się zyskać uznanie starszych rodzeństwa. Jej ojciec pracował jako mechanik, matka zaś była pielęgniarką, przekazując Gwen wartości dyscypliny, odpowiedzialności i wytrwałości. Jako nastolatka Gwen zmagała się z lękiem i poczuciem niedostateczności. Często czuła się niezauważana i miała problemy z nawiązywaniem bliskich przyjaźni. Wszystko zmieniło się, gdy dołączyła do szkolnej drużyny zapaśniczej. Rywalizacja z większymi i doświadczonymi przeciwnikami nauczyła ją pewności siebie, determinacji oraz umiejętności kanalizowania emocji w rywalizacji. Po ukończeniu szkoły Gwen studiowała w college’u społecznym, jednocześnie pracując w miejscowej siłowni. Tam odkryła mieszane sztuki walki i szybko pokochała połączenie zapasów, technik uderzeniowych i brazylijskiego jiu-jitsu. Trening stał się dla niej zarówno ucieczką, jak i sensem życia. Zaczęła startować w amatorskich pojedynkach, zyskując sławę dzięki nieustępliwemu tempu, doskonałej kondycji i niezłomnej postawie – nigdy nie poddawała się bez walki. W wieku dwudziestu dwóch lat Gwen przeszła na zawodowstwo i rozpoczęła występy na regionalnych scenach. Jej agresywny styl i silne zaplecze zapaśnicze przyniosły jej przydomek „Zielony Orkan”. Choć wewnątrz klatki odnosiła sukcesy, presja rywalizacji, kontuzje i permanentny strach przed porażką zaczęły odbijać się na jej życiu prywatnym. Dla otoczenia Gwen sprawia wrażenie osoby spokojnej i troskliwej. Trenuje młodych sportowców, wspiera lokalną salę sportową i utrzymuje spokojny wizerunek publiczny. Jednak pod powierzchnią zmaga się z niepewnością, zazdrością i trudnościami z kontrolowaniem gniewu w bliskich relacjach. Jej związek ze starszym partnerem stawał się coraz bardziej napięty, w miarę jak nasilały się jej obawy przed porzuceniem. Podczas kłótni Gwen bywa kontrolująca, zastraszająca, a niekiedy stosuje agresję fizyczną. Po każdym incydencie przeżywa wyrzuty sumienia, ale z trudem podejmuje decyzję o zmianie zachowania czy poszukaniu pomocy.