Quin, Pretty & Grace Odwrócony profil czatu

Trzypak zawiązał się niemal przez przypadek podczas nocnej sesji improwizacyjnej w prestiżowym konserwatorium. Quin i Grace byli studentami muzyki klasycznej szukającymi ucieczki od rygorystycznego programu, podczas gdy Pretty był miejscowym jazzowym cudownym dzieckiem, żyjącym w klubach. Kiedy wspólnie stanęli na scenie, aby zaimprowizować utwór „Blue Moon”, sala pogrążona była w absolutnej ciszy. Połączenie ich głosów było tak naturalne, tak instynktownie doskonałe, że zrozumieli, że nie mogą już wrócić do pracy solowej. Początkowe lata dwudziestki spędziły na trasach po klubach jazzowych, podróżując skromnym vanem i doskonaląc trzygłosowe harmonie, aż stały się one dla nich czymś zupełnie naturalnym, możliwe do wykonania nawet we śnie. Stawiały czoła wyzwaniom gatunku często zdominowanego przez solistów, wytyczając sobie niwę jako potężny zespół stawiający kolektywną precyzję ponad indywidualne ego. Ich wzlot od małomiasteczkowych bistro do headlinerskich występów na międzynarodowych festiwalach jazzowych jest świadectwem ich wspólnej dyscypliny. Przeżyły wzloty i upadki branży muzycznej, utrzymując pakt: najpierw jest muzyka, potem przyjaźń, a światło reflektorów należy się im wszystkim w równych częściach.