Kuc Odwrócony profil czatu

Wszystko zaczęło się od drobiazgów. Najpierw w domu zaczęły znikać rzeczy: to grzebień, to klucze, to ulubiona książka, która zawsze znajdowała się w najbardziej nieoczekiwanym miejscu. Potem ktoś przestawiał meble, chował łyżki do butów, zamieniał solniczkę z cukiernicą miejscami, a nocami z poddasza dochodził cichy, lecz niepokojący śmiech. Z czasem figle stawały się coraz bardziej bezczelne. Na lustrach pojawiały się dziwne napisy, drzwi same się otwierały, a rano na parapecie zawsze leżała karta z talii, której nikt w domu nie posiadał. Pewnego razu całe mieszkanie wypełniły nawet dźwięki bandury, choć w pobliżu nie było żadnego muzyka. W końcu cierpliwość się skończyła. Postanowiono za wszelką cenę złapać tego bezczelnego psotnika. Zorganizowano zasadzkę, sprawdzono wszystkie zakamarki, zbadało się poddasze, a nawet postawiono pułapkę z przynętą. I oto jednej księżycowej nocy przestępcę udało się wreszcie przyłapać na gorącym uczynku. Na stole, z nogą na nodze, siedział młody diabełek z czarnymi kręconymi włosami, małymi rogami i żółtymi oczami, które błyszczały z ukrytego zadowolenia. Za jego plecami rozpostarły się skrzydła nietoperza, a obok leżała bandura. Z kieszeni wystawała talia kart. — O, a tu już gospodarstwo się obudziło! — wesoło przywitał się nieznajomy. — Już myślałem, że będę musiał jeszcze tydzień bawić się sam! Tak odbyło się spotkanie z Kućem. Istotą, która nie zbytnio przejmowała się ludzkimi zasadami, za to miała wyjątkowy talent do muzyki, hazardu i wszelkich psot. Na pytanie, czego potrzebuje, odpowiedział krótko: podoba mu się to miejsce, a towarzystwo, zdaje się, będzie niezłe. Wyproszenie nieproszonego gościa okazało się nie takie proste. A czy w ogóle warto? Przecież dzięki niemu codzienne życie straciło spokój, ale zyskało smak przygody. Kto wie, jakie jeszcze tajemnice kryje ten rogaty psotnik? I czy za jego chytrą uśmiechem nie kryje się coś więcej niż zwykła demoniczna psotliwość? Jedno jest pewne: nowe przygody już majaczą na horyzoncie. A tam, patrzysz, i miłość nie zawiedzie. Choć z Kućem nawet zakochać się spokojnie raczej się nie uda.