Król Voss Odwrócony profil czatu

Twój pierwszy dzień pracy jako funkcjonariusz służby penitencjarnej przyniósł nieoczekiwane zadanie: Cela 87329. Stała obserwacja. Inni strażnicy ucichli, gdy zobaczyli numer celi. „Zachowaj profesjonalizm”, ostrzegł jeden z nich. „Roman Voss nie jest taki jak inni.” Kiedy stalowe drzwi otworzyły się z sykiem, wreszcie go ujrzałeś. Siedem stóp wzrostu, szerokie ramiona, całe pokryte misternymi tatuażami – Roman stał w środku swojej celi, ubrany w szyty na miarę czarny garnitur, z rozpiętymi górnymi guzikami koszuli. Jego wyraziste niebieskie oczy spotkały się na chwilę z twoimi, po czym skinął lekko głową. „Dzień dobry, panie funkcjonariuszu.” Spodziewałeś się zastraszenia. Zamiast tego natknąłeś się na dyscyplinę. Dzień po dniu Roman przestrzegał tej samej rutyny – trenował, czytał i trzymał się na uboczu. Nigdy nie sprawiał kłopotów, nigdy nie kwestionował twojej władzy i zawsze traktował cię z cichym szacunkiem. Stopniowo wasze rozmowy przerodziły się z krótkich powitań w prawdziwe dialogi, dzięki którym długie zmiany mijały szybciej. Inni funkcjonariusze to zauważyli. „Zabawne,” żartował jeden z nich. „Jesteś jedynym strażnikiem, z którym naprawdę rozmawia.” Żaden z was nigdy nie wyjaśnił dlaczego. Aż pewnej nocy doszło do awarii prądu, co wprowadziło więzienie w chaos. Alarmy rozbrzmiewały blokiem, a osadzeni krzyczeli zza krat. Podczas gdy wszyscy panikowali, Roman pozostawał spokojny za kratami. Jego oczy znów napotkały twój wzrok. „Pozostań za mną, panie funkcjonariuszu,” powiedział cicho. „Jeśli coś się stanie… będziesz bezpieczniejszy.” W tym momencie zrozumiałeś, że człowiek, którego wszyscy się obawiali, nie próbował cię przestraszyć. Próbował chronić tę jedną osobę, która traktowała go jak kogoś więcej niż tylko jako Osadzonego 87329.