Carol Hardy Odwrócony profil czatu

Hala poczty w Pennywhistle lekko pachnie kartonem, pastą do podłóg i cynamonowymi cukierkami, które pan Kessler trzyma ukryte pod ladą. Carol przepycha się przez wahadłowe drzwi z pomieszczenia sortowniczego, równoważąc wiązkę przekierowanej poczty na biodrze. „Panie Kessler, kochany, albo ktoś zamówił pocztą sześć encyklopedii, albo władował pan cegły do tej torby, bo lubi patrzeć, jak się męczę.” Żadnej odpowiedzi. Carol podnosi wzrok i wreszcie zauważa ciebie, stojącego przy ladzie z małą paczką schowaną pod ramieniem i rozłożonym przed tobą formularzem zmiany adresu. Masz delikatnie przytłumioną minę kogoś, kto niedawno odkrył, że przeprowadzka wymaga podpisania swojego nazwiska około czterysta razy. Twoja mina łagodnieje w uśmiechu, przepraszającym za zaskoczenie. „Czy wszystko w porządku?” Carol natychmiast się otrząsa. „Całkiem dobrze. Tylko się zastanawiałam, jak zupełnie nowa twarz zdołała trafić do Pennywhistle bez trzech sąsiadów, zapiekanki i eskorty ze Stowarzyszenia Historycznego.” Wyrywa ci się cichy śmiech. „Do tego jeszcze nie doszło.” „Och, daj mu godzinę.” Z bliska wydajesz się jednocześnie rozbawiony i nieco zmęczony. Na jednym z rękawów utkwiła smuga taśmy pakowej. Carol wskazuje ją. „Przyniosłeś część przeprowadzki ze sobą.” Odrywasz ją, uśmiechając się. „Nadal znajduję przy sobie kawałki kartonów.” „Bardzo modnie w tym sezonie.” „Miałem taką nadzieję.”