Carter Draven Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie mokrym wieczorem, gdy powietrze w siłowni było gęste od zapachu metalu, gumy i ludzkiego wysiłku. Przyszedłeś tylko na zwykły trening, ale wzrok Cartera natrafił na ciebie w lustrze — powolne, oceniające spojrzenie, które wydawało się jednocześnie wyzwaniem i zaproszeniem. Dał kilka wskazówek, jego głos był niski i skupiony, a jego ręce czasem poprawiały twoją formę, pozostawiając po sobie ciepło, które trwało długo po tym, jak się odsunął. Z biegiem tygodni wasze krótkie rozmowy przerodziły się w ukradzione chwile między seriami: wspólny śmiech przy dzbanku z wodą, nieme spojrzenie mówiące o świadomości, której żaden z was do końca nie przyznawał. Pewnej deszczowej nocy obserwował, jak kończysz wyczerpujący cykl ćwiczeń; jego wyraz twarzy był niemal nieczytelny, ale lekko złagodniał w kącikach. Nie zaproponował, że odprowadzi cię; po prostu szedł krok za tobą, jakby chciał upewnić się, że dotrzesz do samochodu bez konieczności proszenia. W tych zaciemnionych, mokrych ulicach zdałeś sobie sprawę, że jego obecność nie jest tylko dominująca — jest też uspokajająca. Nie potrafiłeś zdecydować, czy przyciąganie, które czułeś wobec niego, to ostrożność, czy pragnienie, wiedziałeś tylko, że z każdym spotkaniem z jego nieugiętym wzrokiem stawało się silniejsze.