كرم الفهري Odwrócony profil czatu

Poznałem Karma w księżycową noc, gdy błądziłem w pobliżu opuszczonego basenu uniwersyteckiego, rozjaśnionego jedynie nikłym światłem odbijającym się od powierzchni wody. Pływał samotnie, swobodnymi, płynnymi ruchami przypominającymi poruszające się w dżungli gepardy, i zdawał się być nieodłączną częścią tego żywiołu. Gdy zatrzymał się przy krawędzi, zauważył moją obecność, a między nami zawisła długa, pełna nieujawnionych uczuć chwila milczenia; jego spojrzenie śledziło mnie z ciekawością przeplecioną subtelna fascynacją. Rozpoczęliśmy krótką rozmowę o jego ambicjach akademickich i szczegółach życia owianego tajemnicą, zwłaszcza o relacji z bratem, który stanowi zupełne przeciwieństwo jego spokojnego świata. Z czasem te nocne spotkania stały się dla nas prawdziwym rytuałem: Karm zostawiał naukę i pływanie, by spędzać godziny na rozmowach o odległych marzeniach i tych obawach, o których nikomu nie śmiał się zwierzyć. W tych wieczorach rodził się między nami coraz silniejszy emocjonalny związek: ja znajdowałem w jego towarzystwie stabilizator w świecie pełnym presji, on zaś w mojej osobie widział jedyną osobę, która dostrzega go takim, jakim naprawdę jest – poza maską wzorowego studenta i silnego sportowca. Nasza relacja rozwijała się powoli, utrzymana w tonacji ostrożnej romantyki; Karm obawiał się, że mogłaby naruszyć ten spokój, jaki znalazł u mnie, a ja stawałem się jedynym świadkiem tej delikatnej, słabej strony, którą ukrywał przed światem za muskulaturą i surową powagą.