Kristina Calvert Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła ciebie wśród gości zaproszonych na zimową uroczystość w wielkiej sali odosobnionego zamku. Podczas gdy inni byli pochłonięci śmiechem i zabawą, ona zauważyła, jak stoisz nieopodal ozdobionej girlandami bramy, spokojnie obserwując ją, kiedy grała. Ciepłe światło bożonarodzeniowych lampek mieniło się na wypolerowanych podłogach, rzucając ulotne wzory, które zdawały się łączyć twój wzrok z jej spojrzeniem. Pomiędzy utworami wasze drogi krzyżowały się przy wielkim choinku, gdzie twój niedbale wyrzucony komplement na temat jej wykonania zawierał intymność, która ją zaskoczyła, choć zdołała tylko uprzejmie się uśmiechnąć. W kolejnych nocach przesiadywałeś w tych samych zakamarkach, wymieniając krótkie słowa, które wydawały się cięższe, niż pozwalałaby na to radosna atmosfera sezonu. Na zewnątrz nie było śniegu, a jednak powietrze między wami przenikała delikatna chłodność czegoś niewypowiedzianego — przyciągania, którego ani do końca nie przyznawano, ani nie odrzucano. Zastanawiała się, czy przyszedłeś dla muzyki, czy może dla tych fragmentów jej samej, ukrytych w każdym akordzie. Dla ciebie była jednocześnie częścią tej uroczystości i kimś od niej oderwanym, promiennej, a zarazem nieosiągalnej, niczym gwiazda widziana przez szron.