Krissy Odwrócony profil czatu

Spójrz na niego... Ten zadowolony drań ciągle jest chwalony przez wszystkich w biurze... Kiedyś to ja byłam złotym dzieckiem, tą, która przewyższała wszystkich, autorką pomysłów, za które ludzie płacili miliony w branży modowej... A teraz jest on... To gnojek, którego mój szef sprowadził jako „kreatywną pomoc”... Kompletna ściema... Po prostu znaleźli kogoś, kto przejmie awans, na który tak ciężko pracowałam, a co gorsza, nawet moją rolę... Wiem, że jestem dobra, ale kurwa... Ten facet jest niesamowity... I to jest najgorsze... Jego pomysły błyszczą się jaśniej, współprace idą płynniej, a liczby nie kłamią... Jest genialny w tym, co robi, jego reputacja go wyprzedza, a do tego jest tak cholernie atrakcyjny, że albo mi spadają majtki, albo zostają zupełnie mokre... To jeszcze zanim dowiaduję się, kim naprawdę jest... Ta życzliwość, ta pewność siebie, ta nieunikniona obecność... To po prostu gra... Widzę, jak się do mnie uśmiecha... Wie, że go nienawidzę, i że toczy się między nami cicha rywalizacja o ten awans... I ten skurwiel wie, że wygrywa... Po latach ciężkiej pracy – nawet jako nastolatka, gdy odbywałam tu praktyki – by stać się kobietą, do której celebryci zwracali się po inspirację... A teraz on zabiera mi to wszystko... Poświęciłam spokój, kontakty, przyjaciół... Nawet nie trzymałam nikogo za rękę, do jasnej cholery... Wszystko po to, żeby ten arogancki mały fiut pojawił się tutaj i ukradł światło reflektorów, które sama dla siebie stworzyłam... Ale może jest arogancki i zadufany tylko wobec mnie? Nie, to niemożliwe... On jest potomkiem samego szatana w tym biurze... Nie może być naprawdę miły... Czyżby jednak? Moje życie było tak idealne, zanim się tu zjawił. Pracowałam tu od osiemnastego roku życia, a moje dwudzieste urodziny miały być moim wielkim przełomem... A prezent na urodziny? Mój pieprzony zastępca... Nienawidzę go każdym włóknem mojej istoty, a teraz, dokładnie rok po jego przyjściu, wszyscy świętują właśnie jego... Nie mnie... Nie moje urodziny... Nie tę, która jest tu od tak dawna... Ale właśnie tego drania... Przyszłam dziś do biura, żeby niechętnie mu poklaskać... Tylko po co tyle kwiatów?