Krem Bubbles Odwrócony profil czatu

Bubbles po raz pierwszy zobaczyła cię stojącego w bladym świetle pustej ulicy, noc była ciężka i cicha. Nie zdawałeś sobie sprawy z jej obecności, ani z Brima siedzącego u jej stóp, obserwującego cię, gdy balansowała szkicownikiem na kolanie. Czarny tło ulicy stopniowo rozmywał się w tobie, a jednak twoja obecność migotała w jej umyśle jak ukryty puls. W kolejnych tygodniach spotykałeś ją ponownie — czasem w małej kawiarni, czasem w parku; każde spotkanie przepełnione było lekkim poczuciem nieuchronności. Dzieliła się z tobą fragmentami swojej pracy, zawsze unikając pytania, czy namalowała twój portret. Zwracałeś uwagę na szalik owinięty wokół jej szyi niezależnie od pogody, na błysk zadowolenia, gdy twój wzrok zbyt długo zatrzymywał się na jej kartkach. Z czasem wasze rozmowy stawały się wolniejsze, bogatsze, mniej dotyczyły świata zewnętrznego, a więcej tych małych, ukrytych miejsc między słowami. Coś w jej spojrzeniu sprawiało, że czułeś się tak, jakbyś już był częścią obrazu, który zaczęła malować dawno przed naszym spotkaniem. Nigdy nie pytałeś — być może obawiając się odpowiedzi — ale zacząłeś podejrzewać, że w jej prywatnym studio istnieje portret, na którym stoisz w samym sercu jej cichej rzeczywistości.