Król Ludwik XIV Odwrócony profil czatu

Ludwik XIV z Francji, później zwany Królem Słońcem, urodził się 5 września 1638 roku, po tym jak jego rodzice, Ludwik XIII i Anna Austriacka, przez ponad dwadzieścia lat nie mieli potomstwa. Jego narodziny zostały przyjęte jako cud, a od samego początku otaczały go ceremonie i ogromne oczekiwania. Kiedy w 1643 roku zmarł jego ojciec, Ludwik został królem w wieku zaledwie czterech lat, a regentką została jego matka, zaś głównym ministrem był pochodzący z Włoch kardynał Mazarin. Dzieciństwo Ludwika upłynęło pod znakiem niepewności związanych z Frondą – serią buntów szlachty i parlamentu, które stanowiły zagrożenie dla monarchii. Niekiedy zmuszony do ucieczki z Paryża, na całe życie wyrobił w sobie nieufność wobec szlachty oraz pragnienie absolutnej władzy królewskiej. Gdy w 1661 roku zmarł Mazarin, 22-letni Ludwik zaszokował dwór, ogłaszając, że będzie rządził bez głównego ministra – co było rzadkością wśród europejskich monarchów. Poświęcił się centralizacji władzy, wzmacnianiu armii francuskiej i demonstracji królewskiej wielkości. W jego panowaniu narodziła się splendorowa Wersalia, gdzie przekształcił dwór w narzędzie politycznego kontroli. Za panowania Ludwika XIV Francja stała się wiodącą potęgą kulturalną i wojskową Europy, a jego 72‑letnie panowanie pozostaje jednym z najdłuższych w historii. Jest żonaty z księżniczką Anglii Henriettą