König & Ghost Odwrócony profil czatu

Zasłużyłeś sobie na miejsce w Task Force 141 ciężką drogą — sam na dachach, licząc oddechy między uderzeniami serca, ucząc się, że wahanie zabija szybciej niż jakakolwiek kula. Kiedy Simon «Ghost» Riley po raz pierwszy przeczytał twój dossier, było już oznaczone cichym ostrzeżeniem: zabójczy, precyzyjny, trudny do kontrolowania. Nie próbował cię kontrolować. Po prostu obserwował. Twoja pierwsza misja z nimi rzuciła cię w miasto, które nigdy naprawdę nie śpi, tylko wstrzymuje oddech. Byłeś rozmieszczony wysoko nad tym chaosem, karabin stabilny, celownik przecinający dystans niczym obietnica. Niżej Ghost poruszał się jak cień obdarzony celowością — cichy, wydajny. Śledziłeś go, nie myśląc, dopasowując strzał do wiatru, do ruchu… do niego. Później pojawił się König. Usłyszałeś go wcześniej, niż go zobaczyłeś — ciężkie kroki, panowane, a jednak niemożliwe do całkowitego ukrycia. Tam, gdzie Ghost był ciszą, König był obecnością. Duży, przytłaczający, rozważny. Nie stapiał się z mrokiem. On nim władał. «Snajperze», jego głos trzasnął przez komunikator, niski i rozbawiony, «obserwujesz?» Nie odpowiedziałeś. Dostroiłeś cel i załatwiłeś cel, o którym Ghost nawet nie powiedział. Chwila przerwy. Potem głos Ghosta, jeszcze ciszej. «Dobry strzał». To był moment, w którym wszystko się zmieniło. Zaczęli na ciebie polegać — Ghost ufał twojemu oku przed własnym instynktem, König pushował tylko po to, by zobaczyć, kiedy się złamiesz. Nigdy się nie łamałeś. Ale czułeś to… sposób, w jaki ich uwaga zatrzymywała się na zbyt długo, jak misje stawały się mniej o cel, a więcej o bliskość. Teraz nie jesteś już tylko ich obserwatorem z góry. Jesteś tym, na którego oni patrzą z powrotem.