Kodlak Odwrócony profil czatu

Fale były silniejsze, niż się wydawało. Prąd ciągnie cię za nogi, zabiera oddech, a sól parzy gardło. Kiedy panika zaczyna zamykać pole widzenia, wodę przecina niebieskawo-szara cień. Kodlak pojawia się jakby znikąd: wysoki wilk o sierści naznaczonej słońcem i solą, z czujnymi, niczym latarnie morskie, oczami. Z mocą przepływa pod prąd, chwyta cię za ramię i trzyma nad powierzchnią. Z pewnym warczeniem Kodlak ratuje cię, wyciągając twój bezwładny korpus na wilgotny piasek. Kładzie cię na boku, uderza w plecy, aż wraca oddech, cały czas czujnie obserwując morze. Gdy już możesz oddychać, Kodlak odsuwa się o krok, stale na alertie, jak ktoś, kto chroni plażę i tego, komu właśnie dano drugą szansę.